Artikelen

Hemelvaart, over het leven na …

Op de zondag na Hemelvaart staan we stil bij de vraag hoe verder na het afscheid. Het is voorbij. Niet alleen voorbij de dood, maar ook voorbij aanwezig zijn in ons midden? Zo is de vraag. Maar wat is voorbij, en wat gaat dan door? Er heerst nog volop verwarring, en misschien ook wel ongeloof. Over wat geweest is, wat gebeurd is, en wat nog komt. Daarmee staat de zondag na hemelvaart model voor heel het leven. En misschien ook wel voor de tijd waarin wij leven. We vieren als gelovige gemeente na 2000 jaar alsof we de loop der gebeurtenissen kennen en herkennen. Maar de werkelijkheid is dat niets is zoals we denken dat het was, en dat niets zal zijn zoals we nu hopen dat het zal zijn. We zijn op weg naar Pinksteren, naar het feest dat volgt op de dag van vandaag. Dan barst het leven echt los…. Maar eerst nog één keer staren naar een witte wolk. Alsof we leven in een totaal witte wereld. In de hoop dat we het ooit zullen zien, witter dan zichtbaar, wat was, wat is, en wat zal zijn.

Henk Bodewitz

 

Pinksteren – adem van nieuw begin

Pinksteren – wat vieren we dan? Peilingen onder ‘gewone Nederlanders’ stemmen niet erg feestelijk. Kerstfeest kunnen velen nog wel plaatsen (kindje in de kribbe). Pasen al veel minder (eieren en paashaas). Maar Pinksteren – wat vieren we dan? Wat vieren wij in de Peper, die 50e dag na Pasen?

Bijbelse achtergronden maken veel duidelijk.

– In het Jodendom is Pinksteren – Sjavoe’ot of Wekenfeest geheten – oorspronkelijk een oogstfeest. De joden vieren dat zij, na uittocht en woestijntijd, de vruchten mogen plukken van Beloofd Land. Nieuw begin.

En zij gedenken de geboorte van Israël als volk: de Verbondssluiting met de EEUWIGE bij de berg Sinaï. Toen zij de Thora ontvingen, met de Tien levenbrengende Woorden. Ook toen een nieuw begin: ‘Van toen af dragers van een Visioen / leerden wij, dood na dood opnieuw geboren, / verlangen naar zijn Woord, en het te doen’.

– Voor christenen is Pinksteren het feest van de gave van de heilige Geest (Levensadem, Stormwind van God). Het geboortefeest van de Kerk, kun je zeggen. Ook hier een nieuw begin – want Jezus’ leerlingen, traag en verward na het onvoorstelbare van Pasen, worden nu in beweging gezet: ‘Na vijftig dagen kwam de ademstoot. / Vuurtongen stonden boven onze hoofden’.

Wij in de Peper vieren Pinksteren op de adem van o.a. Huub Oosterhuis’ Pinksterlied “Naam uit het vuur”, waaruit hier al enkele flarden (OVG koorbundel I.114). Veelkleurig lied, waarin tal van Pinkstermotieven stem krijgen: ‘Adem van onbegonnen nieuw begin / heilige Stormwind, laat niet af, doorvuur ons. / Spreek moed volharding wijsheid vrede in’.

Moge de Levensadem van de EEUWIGE ook ons begeesteren.

 

Corry Broersma, Anna Yedema, Floris Sieffers en Ben Blonk (overweging)

 

Heilige regels – De tien woorden

De viering van 16 juni is de eerste viering van de serie Heilige Woorden en zal gaan over de 10 geboden. Leefregels die door God gegeven werden aan het volk Israël bij de berg Sinaï.

Geboden waar menigeen, vanwege het dwingende karakter, tot op vandaag slechte ervaringen en last mee heeft,

Er gebeurde nog al wat bij de Sinaï volgens bijgaande midrasj.

Toen Mozes na 40 dagen en 40 nachten terug kwam met de tafels waarop de geboden geschreven waren, zag hij dat de Israëlieten om het gouden kalf dansten.

Mozes werd zo kwaad dat hij de tafelen op de grond gooide.

Ze braken in stukken en wel op een zodanige manier dat alle stukken van de tafelen waarop geschreven stond: “Gij zult niet ……” aan de ene kant vielen.

Deze werden door de armen opgeraapt.

Ze zagen alleen de tekst “Gij zult …….”.

De rijken namen de andere stukken en lazen: Doodslaan, echtbreken, stelen, valse getuigenis spreken, begeren enzovoort.

Daar handelden zij na tot op vandaag.

Tot zover de midrasj.

Maar hoe zijn deze 10 woorden, geboden eigenlijk bedoeld. Hebben we ze altijd wel goed gelezen? Zijn ze altijd wel goed aan ons uitgelegd?

Leggen ze de nadruk op beperken of op ruimte geven.

Wat zeggen de rabbijnen hier nu over?

Over deze en andere vragen willen we verder met jullie nadenken in deze viering.

 

Ale Bakker en Dick Westerkamp