Op zondag 1 november stonden we stil bij de Pepergangers die dit jaar zijn overleden. We ontstaken het licht van de paaskaars, we noemden de namen van hen die ons zijn voorgegaan en schreven hun namen op het Gedachtenisdoek.

Als teken van verbinding met de eeuwigheid brachten mensen een steen mee met de naam van degene die zij persoonlijk herdenken. De stenen staan symbool voor dat wat aan de tijd ontspringt. We kennen op aarde bijna niets dat langer mee gaat.

In deze bijzondere tijd herdachten we zo in de Peper in klein gezelschap, en met de luisteraars thuis, de mensen die ons zijn voorgegaan, en memoreerden wat zo kenmerkend was voor:

Ginette Post, Herbart Ruitenberg, Marijke de Bruijne, Jelle Hartsema en Minke Harryvan – van Loon.

Bij het noemen van hun naam werd een kaars aangestoken.

De namen van de mensen die het afgelopen jaar zijn overleden voegen zich samen met de namen van anderen in onze herinnering. Tezamen vormen ze een steenmannetje, een markeerpunt op onze weg, iets dat richting geeft en de hoop in zich draagt dat ze niet vergeten zullen worden. We voelen ons met hen verbonden in het licht van de Aanwezige. Deze stenen liggen tot de eerste adventszondag op de vieringentafel.