Het Joodse volk moest voordat ze nieuw land konden betreden eerst veertig jaren in de woestijn verblijven. Deze periode van wachten op een nieuwe toekomst, gaf voedsel aan vertwijfeling, geklaag, ongeloof en frustratie. Waren ze nog maar bij de vleespotten van Egypte. Als slavenvolk hadden ze het veel beter dan nu in de woestijn.

Waarom ging deze tocht eigenlijk door de woestijn? En waarom duurde het zo lang? Veertig jaren, een generatie lang, leefden ze in de woestijn. Veertig, net zo veel jaren als de dagen die de verkenners nodig hadden om het beloofde nieuwe land te onderzoeken. Zouden deze twee periodes van veertig iets met elkaar te maken hebben?

De tocht van de mens lijkt soms op een weg van gevangenschap naar bevrijding. In deze viering leven we mee met een volk dat deze weg gaat. Wat kunnen we leren over doorgaan en keuzes maken? Hoe kan dat verhaal ons inspireren om door te gaan en vol te houden?

De video van deze viering op zondag 7 maart is vanaf 10.00 hier te vinden. In de dagen die in deze week volgen zal er vanuit verschillende invalshoeken stilgestaan worden bij het motto ‘doorgaan en keuzes maken’. Op maandag staan we stil met een beeld of schilderij, op dinsdag met een verhaal of tekst, op woensdag vanaf een plek in de stad, donderdags vanuit muziek, vrijdags vanuit de natuur en op zaterdag gericht op actie.