Ieder mens, elk levend wezen heeft een moeder. In welke religie ook: al het leven heeft dezelfde moeder: Gaia, Moeder Aarde, Moeder Natuur. Zij is de verbinding tussen al wat leeft, en bron van menselijke verwondering.

‘Oog in oog met Gaia’ is deze viering van 6 februari genoemd. Maar durven wij Moeder Aarde nog wel in de ogen te kijken? Of heeft de kerk in de Middeleeuwen het aardse vervangen door het Hemelse? En Moeder Aarde ingeruild voor God de Vader? Moeder Aarde op afstand gezet? Waar is de verbinding gebleven tussen Moeder Aarde en God de Vader? Is die, met God de Vader, weg gerationaliseerd door de zich almachtig wanende, weldenkende mens? En zitten we nu met de gebakken peren? Uit alle informatie die we voorgeschoteld krijgen, zou je het haast denken. 

Echter, sommigen beweren dat Moeder Aarde zich doorlopend weet aan te passen aan veranderende omstandigheden…… dat er vaker klimaatveranderingen zijn geweest. Maar zo snel? En zo ingrijpend? Of zou Gaia het ook zonder mensheid kunnen stellen? Zijn we maar een klein en misbaar radertje in haar geheel?

Vragen genoeg om in dit jaar van de ‘Groene Peper’ bij onszelf, bij anderen en bij de Bijbel te rade te gaan. “Op zoek naar inspiratie voor sociale en ecologische duurzaamheid.”

De voorbereidingsgroep: Martin Ettema, Gea Boessenkool en Heleen van de Velde