Zondag 21 december is de vierde en laatste adventszondag voor de kerst.

Advent, de periode van inkeer en overdenking in het toeleven naar het Kerstfeest. Kerst kan komen. De volheid van het licht is er nu bijna.

Deze zondag wordt ook zondag Rorate genoemd. Rorate betekent zoiets als dauw. Dauw die uit de hemel komt op deze ‘zondag van gerechtigheid’. Als vruchtbare druppels op de aarde:

Hemel, laat gerechtigheid neerregenen,

laat haar neerstromen uit de wolken.

Laat de aarde zich openen

zodat redding zal ontkiemen

en gerechtigheid ontspruiten.

Ik, de Heer, heb dit alles geschapen.

(NBV Jesaja 45:8)

En het is als in gezang 128:

Dauwt, heemlen, schenkt u maatloos uit,

Daal, God, als dauw op dorstig kruid.

Op deze vierde zondag van advent staat het loflied van Zacharias centraal. We vinden dit lied in Lucas 1: 68-80.  Dit loflied wordt ook wel het Benedictus genoemd. 

Belangrijk is dat dit lied het zwijgen van Zacharias verbreekt. Een kernwoord in dit loflied is: ontferming. Huub Oosterhuis heeft hier een prachtig lied over gemaakt: Een schoot van ontferming is onze God (ZZZ 378).

We zoeken deze zondag naar wat de woorden uit het loflied betekenen. Toen en nu.                         

Piet Bolhuis zal de overweging verzorgen.

Namens de voorbereidingsgroep, Piet Bolhuis

Tekening: Rembrandt

Wil je de viering online meemaken: klik dan op deze link