Tijdens de gemeenschapsavond van 8 april heeft een aantal Pepergangers zich verdiept in verbindende (ook wel genoemd geweldloze) communicatie zoals die is ontwikkeld door Rosenberg. 

Door elkaars gevoelens en behoeften te bespreken kan verbinding ontstaan. We zien/horen elkaar beter, we komen in gesprek. Je voorkomt een conflict of lost het op door samen een gezamenlijke oplossing te vinden. Empathie en luisteren zijn daarbij heel belangrijk.

Soms is een discussie niet op te lossen. Door verbindende communicatie kan je er wel voor zorgen dat je goed uit elkaar gaat.

Bij verbindende communicatie let je op vier stappen:

1. Waarneming: Wat zijn de feiten? Als je die benoemt, blijkt het snel als de ander de situatie anders interpreteert dan jij. Je voorkomt dus misverstanden. Belangrijk is om neutrale termen te gebruiken, géén oordelen.
2. Gevoel: Door gevoelens te benoemen maak je duidelijk wat de feiten voor jou betekenen. Gevoelens komen niet voort uit het gedrag van de ander, maar uit jouw interpretatie van wat het gedrag van de ander betekent. Ook hier: geen oordelen over de ander.
3. Behoefte: Als je je behoeften uit, vertel je waarom het belangrijk voor je is. Emoties zijn gelinkt aan (al dan niet vervulde) behoeften.
4. Wens: Wat vraag je concreet om een win-win situatie te creëren? Het gaat om een wens, geen eis.

Daarnaast let je op drie processen:

1. Zelf-empathie: verbinding met jezelf
2. Empathisch luisteren (en kijken): wat leeft in de ander?
3. Empathisch uiten: wat leeft in jou?

We hebben de stappen in tweetallen geoefend aan de hand van vooraf bedachte situaties thuis en in de Peper. Daarbij bleek dat verbindend communiceren totaal andere gesprekken en een heel ander gevoel opleverde dan niet-verbindend communiceren.

Als je hier meer van wilt weten, google dan op ‘geweldloze communicatie’ of ‘verbindende communicatie’ of vraag ons ernaar.

Lida Weeda en Tineke Boon