Afgelopen 21 juni was de laatste viering in de Rooms-Katholieke Salvatorkerk aan de Hora Siccemasingel in Helpman. De Hildegard von Bingen-parochie zal voortaan in de St. Nicolaaskerk Haren haar vieringen hebben. In de kerk was een kerkje van hout gebouwd waarin de parochianen hun herinneringen hadden kunnen opprikken en delen. Het waren ontroerende teksten.

De Salvator was ook voor enkele Pepergangers een ‘thuis’ en enkelen van ons waren in de laatste viering aanwezig. Uit solidariteit was er een kaart en een bloemengroet van de OVG-gemeenschap. Dit werd als bijzonder ervaren en de Peper werd uitgebreid bedankt.

De viering op 21 juni stond in het teken van het afscheid van de kerk. In de overweging werd benadrukt dat de Salvator als gemeenschap blijft bestaan. Indrukwekkend was de rite van afscheid. 

Eén voor één werden de tastbare tekenen uitgedragen nadat een gebed werd uitgesproken. Het kruis als teken van het christelijk geloof. De paaskaars als teken van het Licht van Christus. De Heilige Oliën, de tekenen voor de Sacramenten, de tekenen van Gods zorg die gevierd werden in de kerk. Het boek met de namen van de overledenen en een gedachteniskruisje van iemand die dit jaar overleed. Het lectioronarium (het lezingenboek) en het evangelieboek. En als laatste werd het Allerheiligste, heilig brood, uit de tabernakel gehaald en ook uitgedragen. 

De klokken werden geluid en de laatste bede klonk;

Zo nemen we afscheid van dit huis,

Maar niet van U.

U trekt met ons mee

Waar wij ook gaan. 

Mariëlle Thorbecke

Afbeelding: foto’s Mariëlle Thorbecke