In de viering van 30 augustus ontmoeten we Hagar, slavin, moeder en vluchteling. Deze viering zal de laatste zijn in een serie van drie waarin we solidariteit van verschillende kanten hebben belicht. En, hoe we daaraan vorm kunnen geven.

De eerdere vieringen gingen over Levinas en het appèl dat (het gelaat van) de Ander op ons doet. Dit kreeg vervolg in een viering over Ubuntu met als kern: ‘Ik ben omdat wij zijn’, waarbij een begroeting – ‘Ik zie jou’ – beantwoord wordt met – ‘Hier ben ik’.

In deze viering horen we over Hagar, en ontmoeten haar. Hagar, slavin, ‘de-zwerfster-te gast’ en stammoeder van een volk. We horen van haar verhaal over verstoting en verdrijving; over moeten vluchten de woestijn in, met de dood voor ogen.

We ontmoeten ook een verhaal over God. Een God die hoort, die zegent, die omziet naar haar en haar zoon Ismaël en haar de ogen doet openen: “heb ik hier niet hem gezien die naar mij heeft omgezien?”.

Wat zijn de vragen die dit verhaal verbinden aan onze tijd? Hoe kunnen wij omzien, naar wie is omgezien, en/of hoe zien wij om naar degenen die moeten leven in ongelijkheid en onrecht?

De overweging wordt gedaan door Alke Liebich.

Voorbereiders: Mariëlle Thorbecke, Lourens Vuursteen en Alke Liebich

Afbeelding: De wegzending van Hagar en Ismaël door Abraham, Il Guercino, 1657

Wil je de viering online meemaken: klik dan op deze link