Jaarlijks wordt er door de Peper een kloosterweekend voor maximaal 10 mensen georganiseerd, bij voorkeur naar een contemplatief klooster, waar de getijdengebeden in de kapel van het klooster centraal staan.

Brecht Gerbrandy doet hieronder verslag:

Met een groepje van acht Pepergangers breng ik enkele dagen door bij Het Monasterium St. Lioba Klooster in Egmond Binnen: een vrouwenklooster (zeven vrouwen en nu ook een man), gesticht in 1935 door Hildegard Michaelis in de Benedictijner Orde, en kerkelijk erkend in 1952.

Voor mij een speciaal klooster waar ik graag nog eens naar toe wilde gaan. Zo’n veertig jaar geleden was ik er voor het eerst. Toen kwamen er nog bijna geen gasten en was het aantal zusters groter. Nu komen er jaarlijks vele gasten die verblijven in het gastenhuis. Destijds had ik een kamertje in het zusterverblijf en at ik samen met hen in de refter. Dat is helemaal veranderd, maar wat hetzelfde bleef is het meevieren van de gebedsdiensten (5x per dag). Het beleven van de stilte, de rust, en de verdieping is nog altijd hetzelfde en werkt louterend. De sfeer is open en hartelijk. De zusters dragen een licht habijt met weefmotieven en dragen geen kap. De gastenzuster kwam op uitnodiging naar het gastenhuis om ons over hun kloosterleven te vertellen en vragen te beantwoorden.

Het Lioba klooster onderscheidt zich van andere kloosters doordat zij de benedictijner regel ‘Bid en Werk’ invult met kunstzinnige arbeid. Iedere zuster heeft een eigen kunstrichting waarin zij uitblinkt, zoals weven van wandkleden en habijten, schilderen of beeldhouwen. Ze krijgen opdrachten en verkopen hun werk ook in de expositieruimte.

Binnenkort zullen Marijke van der Stigchel en Kees Sikkema weer bij elkaar komen om te kijken waar we volgend jaar heen willen gaan. Dit moet wel een jaar van tevoren geregeld worden, omdat het verblijf in een klooster, zeker voor een weekend, tegenwoordig erg in trek is.

Afbeelding: Lioba klooster