Wat was het de afgelopen zondagen fijn dat we weer zonder al die beperkende maat­regelen naar de Peper konden. En hoe dubbel was ons gevoel: een stralende, zonnige dag en blijdschap om weer met velen in de kerk aanwezig te zijn. Op de achtergrond het besef van verwoestend oorlogsgeweld. De Peper was een toevluchtsoord waar we, om in het thema van de viering van 27 februari te blijven, soms even geraakt en opgetild werden boven dat alles.

Hoewel we met veel beperkingen te maken hadden de afgelopen periode, hebben we prachtige vieringen mogen meemaken. Velen hebben daaraan meegewerkt: de voorbereidingsgroepen, de overwegers, onze musici en koorleden, maar ook de mensen van beeld en geluid, de commissarissen van dienst, zij die bij het verspreiden van de liturgie betrokken waren, velen hebben meegedaan om de vieringen door te laten gaan. De leden van het VO-klein zijn hier dankbaar voor.

Het rooster is inmiddels tot aan de zomervieringen gevuld en ook over de zomervieringen zelf zijn al ideeën ontstaan. We wachten de uitkomst van de werkgroep die zich bezighoudt met de toekomst van de Peper af, voordat we definitieve afspraken maken voor de vieringen na de zomer.

Namens het VO-klein, Pieta Ettema