Veroordeel mij niet. Maar zegen mij!

Veroordeel mij niet. Maar zegen mij!

Op zondag 20 februari laten we ons door twee Oudtestamentische teksten aanspreken. Als eerste lezen we over het gebod ‘Gij zult u geen gesneden beeld maken’ (Exodus 20:1-6). Wat gebeurt er als we een beeld maken van mensen? Wanneer verwordt die beeldvorming tot een stigma? Voor veel mensen die te maken hebben gekregen met dakloosheid is dat dagelijks aan de orde: het gevoel dat anderen een beeld van je hebben dat geen recht doet aan het eigenlijke verhaal. Er wordt geoordeeld over hun eventuele verslaving, over de schulden waar ze in terecht gekomen zijn, over de psychische klachten waar ze mee te kampen hebben, over hun gedrag of over het feit dat ze niet zelfredzaam genoeg zijn. 

Daarnaast lezen we het tekstgedeelte Genesis 32: 22-32 waarin Jacob worstelt met God. Het gevecht van Jacob met God spreekt tot ons als metafoor voor de strijd die mensen leveren met zichzelf, met God, met wat er van hen wordt verwacht. We willen inzoomen op het menselijke aanhoudende verlangen om niet door elkaar te worden veroordeeld, maar juist om elkaar tot zegen te mogen zijn. 

 

Annemarie van der Vegt houdt in deze viering de overweging.

 

Namens de voorbereidingsgroep, Annemiek Werkman

 

Afbeelding: ‘Zegenen’ in kathedraal van Navongro in Ghana