Babylonische spraak­verwarring

Babylonische spraak­verwarring

Het Pinksterverhaal kun je zien als het spiegelverhaal van de Babylonische spraakverwarring. In Babylon dachten de mensen God naar de kroon te kunnen steken met hun toren, maar doordat ze elkaar niet meer verstonden kwam er niets terecht van hun overmoedige project. Met Pinksteren zorgde de Heilige Geest er juist voor dat mensen met verschillende achtergronden elkaar plotseling begrepen. De Christelijke kerk dankt zelfs haar ontstaan aan dit alles overstijgende besef van verbondenheid!

 

We leven nu in een tijd van totale spraakverwarring: de burgers voelen zich niet gehoord door de regering, iedereen leest zijn eigen krant, volgt zijn eigen favoriete zender, blog of twitteraccount en wordt voortdurend bevestigd in zijn eigen gelijk. Complotdenken is niet van de lucht, en langs de digitale snelweg worden dagelijks mensen ‘gekruisigd’. Hoe kunnen we in deze barre tijden het vuur van de Heilige Geest brandende houden?

 

In de Pinksterviering op 23 mei gaat het om deze vraag.

Op de afbeelding hiernaast staat het schilderij De toren van Babel van Pieter Bruegel de Oude